In de felle race om AI-dominantie worden de traditionele regels van durfkapitaal herschreven. We zien niet alleen eenvoudige investeringen; we zijn getuige van de opkomst van een complex, onderling verbonden ecosysteem van ‘circulaire financiering’.
Wat is ‘circulaire financiering’?
Eenvoudig gezegd is circulaire financiering een strategische lus waarin een leverancier zijn eigen klanten financiert, zodat zij het geld hebben om de producten van de leverancier te kopen.
Premium digitale sjablonen
Professionele grafieken en dashboards die zijn ontworpen om je uren te besparen.
Bekijk onze producten →In de AI-wereld gebeurt dit meestal wanneer een ‘bigtech’-bedrijf (zoals Microsoft of Nvidia) miljarden dollars investeert in een AI-start-up (zoals OpenAI of Mistral). De start-up gebruikt dat geld vervolgens meteen om te betalen voor de clouddiensten of geavanceerde chips van de investeerder.
Stel je een eigenaar van een limonadekraampje voor die een buurman 10 dollar geeft, met de stilzwijgende afspraak dat die buurman die 10 dollar gebruikt om 10 bekers limonade te kopen. De eigenaar krijgt zijn 10 dollar terug als ‘omzet’ en de buurman krijgt de limonade die hij anders niet had kunnen betalen.
"De AI-boom is een financiële ouroboros die zichzelf verslindt en dat vooruitgang noemt." - Cory Doctorow, techjournalist en auteur van Verrotting
Het ecosysteem van circulaire financiering in de AI-sector in kaart brengen
De AI-sector wordt momenteel aangedreven door een enorme financiële terugkoppellus die ’s werelds machtigste techgiganten, chipmakers en AI-labs met elkaar verbindt. In dit ‘circulaire’ ecosysteem investeren bedrijven niet alleen in elkaar; ze financieren actief hun toekomstige klanten om een gegarandeerde inkomstenstroom veilig te stellen.
Van hardwaregiganten als Nvidia en AMD tot cloudproviders en ontwikkelaars van geavanceerde modellen als OpenAI en xAI: dit web van contracten ter waarde van miljarden dollars en aandelenbelangen vormt de geheime motor van de sector. De kaart hieronder laat deze complexe onderlinge afhankelijkheden zien en onthult hoe kapitaal tussen deze spelers stroomt, waarom dit de uitbouw van wereldwijde AI-infrastructuur versnelt en waar de risico’s van deze ‘financiële ouroboros’ liggen.
Kaart van verbanden in de AI-sector

Zoals je ziet, is de complexiteit van deze relaties duizelingwekkend. Wat aanvankelijk op een eenvoudige investering lijkt, is in werkelijkheid een web van strategische afhankelijkheden. Om de bovenstaande kaart te begrijpen, helpt het om deze verbindingen in te delen in vier verschillende pijlers die het AI-ecosysteem draaiende houden:
-
Hardware en software: Deze verbindingen vertegenwoordigen de fysieke ruggengraat (zoals Nvidia’s H100’s);
-
Directe investeringen: Dit zijn kapitaalinjecties waarbij techgiganten een aandelenbelang in een startup nemen om hun plek aan tafel veilig te stellen;
-
Durfkapitaal: Deze verbindingen vertegenwoordigen het ‘geduldige kapitaal’ van institutionele fondsen waarmee startups kunnen opschalen;
-
Diensten- en API-afhankelijkheden: Dit is de actiefste laag van de cirkel. Het staat voor de voortdurende ‘operationele’ geldstroom, waarbij startups techgiganten betalen voor cloudcomputing, API-toegang of gegevensopslag.
1. De driehoek NVIDIA / CoreWeave / Microsoft
Dit is het bekendste voorbeeld van de cyclus ‘rekenkracht in ruil voor aandelen’.
-
De investering: Nvidia en Microsoft hebben allebei fors geïnvesteerd in CoreWeave (een gespecialiseerde cloudprovider).
-
De aankoop: CoreWeave gebruikt dat kapitaal om voor miljarden dollars aan Nvidia H100’s te kopen.
-
De dienstverlening: Microsoft huurt vervolgens daadwerkelijk Nvidia-chips van CoreWeave om zijn eigen AI-workloads uit te voeren wanneer de eigen datacenters op volle capaciteit draaien.
Het resultaat: Nvidia krijgt een gegarandeerde afnemer voor zijn chips, CoreWeave krijgt de hardware die anderen niet kunnen kopen en Microsoft krijgt de capaciteit om OpenAI van stroom te voorzien.4
Premium digitale sjablonen
Professionele grafieken en dashboards die zijn ontworpen om je uren te besparen.
Bekijk onze producten →2. De cirkel Microsoft / OpenAI / Oracle
-
De investering: Microsoft heeft ongeveer geïnvesteerd $13 miljard in OpenAI;
-
De uitgaven: Een groot deel van die ‘investering’ bestaat in werkelijkheid uit Azure-cloudtegoed;
-
De uitbreiding: Omdat Microsoft niet snel genoeg datacenters kan bouwen voor de trainingsbehoeften van OpenAI, is het bedrijf onlangs een samenwerking aangegaan met Oracle.
De cirkel: OpenAI gebruikt nu geld van Microsoft om Microsoft te betalen, dat op zijn beurt Oracle betaalt voor de infrastructuur, die wordt gevuld met Nvidia-chips.
3. De gespecialiseerde spelers in GPU-cloud: Nebius & Nscale
Deze bedrijven vertegenwoordigen de nieuwe laag van de ‘AI-infrastructuur’.
-
Nebius (ontstaan uit Yandex) en Nscale profileren zich als gespecialiseerde AI-cloudproviders. Ze krijgen steun of voorrang bij de toewijzing van Nvidia om clusters te bouwen.
Startups zoals Mistral (de Franse AI-koploper) ontvangen investeringen van onder meer Microsoft en Nvidia. Mistral gebruikt dat kapitaal vervolgens om te betalen voor de infrastructuur van deze GPU-clouds en zijn modellen te trainen.
4. Verticale AI: Ambience, Harvey en Anysphere
Dit zijn bedrijven die AI toepassen. Vaak zijn zij de eindgebruikers in deze kringloop.
-
Anysphere (Cursor), Harvey AI (juridisch) en Ambience Healthcare (medisch) hebben financiering ontvangen van grote durfkapitaalfondsen (waaronder het Startup Fund van OpenAI of Nvidia).
De stroom: het geld stroomt van de chipmaker/platformhouder -> naar de startup -> en meteen terug naar de platformhouder in de vorm van API-kosten (aan OpenAI) of cloudkosten (aan Microsoft/Oracle/Nvidia).
Is de kaart van ‘circulaire financiering’ goed voor de economie?
De impact van dit onderling verbonden ecosysteem op de economie is onderwerp van felle discussie, vaak gekenmerkt door de spanning tussen snelle innovatie en systeeminstabiliteit.
Het argument voor economische groei Voorstanders stellen dat deze circulaire deals een ‘strategische noodzaak’ zijn en fungeren als een uiterst efficiënte motor voor groei. Door uitgaven vooraf in investeringsovereenkomsten vast te leggen, kunnen techgiganten en startups de traditionele, tragere fondsenwervingsprocessen omzeilen.
Dit heeft de fysieke uitbouw van wereldwijde AI-infrastructuur versneld, zoals datacenters en rekenclusters, in een ongekend tempo. Mogelijk effent dit de weg voor toekomstige productiviteitswinsten waar de bredere economie van kan profiteren.
Het risico van een ‘AI-zeepbel’ Veel analisten waarschuwen dat deze kringloop een gevaarlijke vraagillusie creëert en noemen dit de AI-zeepbel. Omdat de financiering en de inkomsten afkomstig zijn uit dezelfde kleine kring bedrijven, dreigt het ecosysteem bedrijfswaarderingen op te blazen op basis van ‘rondgaand’ kapitaal in plaats van echte, organische vraag van eindgebruikers.
Critici vergelijken dit vaak met de dotcombubbel van eind jaren negentig, met name met de financieringsregelingen van telecomleveranciers die instortten toen het gebruik in de echte wereld niet overeenkwam met de kunstmatig opgeblazen omzetcijfers. De grootste zorg is dat als de AI-markt niet snel duurzame, winstgevende bedrijfsmodellen oplevert, deze enorme, met schulden gefinancierde uitbouw van infrastructuur kan leiden tot een sectorbrede crash, waardoor de economie mogelijk met gestrande activa achterblijft.
De exitstrategie: kan de cirkel ooit worden doorbroken?
De ultieme test voor de ‘financiële ouroboros’ is de overgang van groei, aangedreven door kapitaal, naar echte, door klanten gedreven toepassingen. Om dit ecosysteem duurzaam te maken, moeten AI-start-ups uiteindelijk een manier vinden om inkomsten te genereren uit externe klanten, bedrijven en consumenten buiten de Big Tech-kring, zodat ze hun enorme infrastructuurschulden kunnen aflossen. Als de ‘buurman die limonade verkoopt’ nooit een manier vindt om zelf geld te verdienen, komt de cyclus tot stilstand zodra de volgende investeringsronde stokt. Zonder een verschuiving naar rendement op investering in de echte wereld, riskeert de sector een kerkhof van ‘gestrande activa’ achter te laten: enorme datacenters vol dure chips die geen gefinancierd doel meer hebben.
Bronnen:
- Nvidia Newsroom (januari 2026) Nvidia en Core Weave versterken hun samenwerking
- The Register (november 2025) De dealcarrousel van een biljoen dollar in AI
- Built In (februari 2026) Hoe circulaire financiering de AI-boom aanwakkert
- Quartz (december 2025) De AI-boom is een kringloopeconomie
- Persbericht van Nebius (maart 2026) NVIDIA en Nebius gaan samenwerken om de full-stack AI-cloud op te schalen
- Trustnet (november 2025) Circulaire financiering in AI: strategische noodzaak of verborgen risico?


