De twee pagina's hebben elk een andere functie: de categorielijst is de pagina die je wekelijks invult, en de kalender is de pagina die je nauwelijks aanraakt, alleen een vinkje zet, bijvoorbeeld één keer per maand. Dat onderscheid is belangrijk omdat boodschappen doen zich tegelijkertijd op twee verschillende tijdschalen afspeelt: wat je deze week nodig hebt en of je in de loop van de tijd consequent boodschappen doet.
De 9 categorieën staan niet in alfabetische volgorde, maar volgen globaal de indeling van een typische supermarkt: groente en fruit en de bakkerij vooraan, houdbare producten en droge waren in het midden, gekoelde en diepvriesproducten achterin, en dranken en huishoudelijke artikelen als laatste. Dat is bewust zo gedaan. Een lijst die aansluit bij de manier waarop je daadwerkelijk door een winkel loopt, betekent dat je niet hoeft terug te lopen naar het zuivelschap omdat gekoelde producten op pagina één stonden en groente en fruit op pagina twee.
Wat elke keer dat je de lijst gebruikt hetzelfde blijft, is de categorie-indeling zelf: groente en fruit blijft altijd groente en fruit, zuivel blijft altijd zuivel. Alleen de producten binnen elke categorie veranderen; deze week zijn het spinazie en zalm, volgende week andere groente en fruit en een andere eiwitbron. Die consistentie is de werkelijke waarde: zodra je de sjabloon een paar keer hebt gebruikt, hoef je bij het invullen niet meer na te denken over waar iets thuishoort.
Deze sjabloon past bij iemand die regelmatig in dezelfde winkel boodschappen doet en een herbruikbare sjabloon wil,in plaats van elke week een nieuwe lijst te maken. De sjabloon werkt goed voor een huishouden dat een specifiek dieet volgt (keto, veganistisch, glutenvrij), omdat de categorieën kunnen worden hernoemd of beperkt om aan te sluiten bij wat dat dieet daadwerkelijk vereist. De sjabloon is minder geschikt voor onregelmatige of eenmalige boodschappen, zoals voor één etentje of een zelden terugkerend bezoek aan een speciaalzaak.
Vergeleken met andere planningssjablonen in de winkel is deze bewust zo eenvoudig mogelijk gehouden: twee pagina's, geen doelen stellen, geen reflectievragen, niets anders dan het boodschappen doen zelf.
De ene bewuste keuze die het vermelden waard is: de kalenderpagina houdt bij of je boodschappen hebt gedaan, niet wat je elke keer hebt gekocht. De meeste boodschappentrackers proberen de aankoopgeschiedenis gedetailleerd vast te leggen, wat verandert in een klus die niemand volhoudt. Deze vraagt slechts één ja/nee-vraag per week: heb je boodschappen gedaan? Dat is namelijk de enige informatie die echt nuttig is om een patroon te herkennen (overgeslagen weken, onregelmatige momenten).